Ελληνικά Αγγλικά:Υπό κατασκευή


 
 

Ανάγκη για στέγαση του Λυκείου Ελληνίδων Θεσσαλονίκης

(αναδημοσίευση αποσπασμάτων από το άρθρο του δημοσιογράφου Ευάγγελου Χεκίμογλου , που δημοσιεύτηκε  στην εφημερίδα Μακεδονία 4/10/2005.

         

Οι  Άστεγες Ελληνίδες
4/10/2018

«Πως θα σας φαινόταν αν βλέπατε ένα διάσημο ηθοποιό που δόξασε τον ελληνικό κινηματογράφο ή ένα βραβευμένο συγγραφέα που τίμησε τα ελληνικά γράμματα να αναζητούν εναγωνίως κάθε βράδυ στέγη για να περάσουν τη νύχτα; Πως θα σας φαινόταν αν δεν τους φιλοξενούσε κανείς; Αν τους βλέπατε συνεχώς να καταφεύγουν σε προσωρινές λύσεις, μεταφέροντας το άγχος της στέγασης από μέρα σε μέρα; Η περίπτωση του Λυκείου Ελληνίδων στη Θεσσαλονίκης είναι όχι απλώς παρεμφερής, αλλά ανώτερη των υποθετικών παθημάτων οιουδήποτε ηθοποιού ή συγγραφέα. Διότι το σεμνό Λύκειο Ελληνίδων έχει πίσω του 66 συναπτά έτη συνεχούς προσφοράς στην ελληνική κοινωνία, σε ειρηνικές είτε σε ανώμαλες περιόδους. Από συσσίτια και σχολές αδελφών νοσοκόμων στα δύσκολα χρόνια μέχρι τις πολλαπλές δραστηριότητες του στη σημερινή εποχή.
Η πιο γνωστή είναι διδασκαλία παραδοσιακών χορών σε παιδιά, άνδρες και γυναίκες κάθε χρόνο στη Θεσσαλονίκη. Αν η εθνική μνήμη διατηρείται, αν η αίσθηση της συνέχειας δεν έχει σβήσει από το μυαλό και την καρδιά μας αυτό οφείλετε σε τέτοιες προσπάθειες. Και όμως αυτές οι Ελληνίδες είναι άστεγες, και ακόμη είναι άστεγες οι παραδοσιακές φορεσιές που κατάφεραν να συγκεντρώσουν , αυτές ξέρουν με πόσες θυσίες και νοικοκυρεμένους συνδυασμούς μέσα στα χρόνια που πέρασαν. Φορεσιές που είναι η Ελλάδα, είναι η μνήμη, η παράδοση, η συνέχεια και όχι η μνήμη κλεισμένη στους τέσσερις τοίχους μιας βιβλιοθήκης ή ενός Μουσείου. Μνήμη ζώσα, γιατί βιώνεται μέσα από το χορό και το τραγούδι το ελληνικό.
Ένα σωματείο είναι, το οποίο ευρώ ευρώ μαζεύει ό,τι μπορεί για να επιτελέσει τους σκοπούς του. Δεν είναι εύκολο να διδάσκεις χορό κάθε χρόνο σε διαφορετικές ηλικίες. Να διδάσκεις χορό σε καρκινοπαθείς, σε άτομα με προβληματικής ακοής, να διατηρείς εκπαιδευτικά προγράμματα. Μόνον οι κυρίες του Λυκείου Ελληνίδων ξέρουν πως τα καταφέρνουν. Αλλά από μόνες τους να λύσουν το πρόβλημα της ευπρεπούς στέγασης των παραδοσιακών ενδυμασιών είναι αδύνατο. Ξεπερνά τις μικρές τους δυνάμεις. Και αν δεν το λύσουν, οι φορεσιές με τα χρυσά κεντήματα και τα άλλα θαυμαστά επιτεύγματα των παλαιών ραφτάδων θα φθαρούν, θα μουχλιάσουν, θα χαλάσουν. Μαζί με τις μνήμες και το εθνικό μας φρόνημα. Έχει ευθύνη η Θεσσαλονίκη να μην επιτρέψει να συμβεί αυτό. Είναι μία έκκληση το παρόν σημείωμα . Δήμοι, επιχειρήσεις, χορηγοί. Εσείς μπορείτε να διαθέσετε ένα χώρο. Εσείς μπορείτε να στεγάσετε την παράδοση. Εσείς μπορείτε να φιλοξενήσετε τις άστεγες Ελληνίδες

Κι όμως …
Μετά από 80 χρόνια το άστεγο Λύκειο εξακολουθεί να παραμένει άστεγο…
 
Με την αναδημοσίευση αυτού του άρθρου απευθυνόμαστε στην ευαισθησία των Αρχών της πόλης και των Θεσσαλονικέων και παρακαλούμε για τη λύση του, μέσω δωρεών, παραχωρήσεων ή χρησιδανείου οικήματος

 
Powered by Softways S.A.